كه چه غريبانه بر دل مي نشيند.


بدان . اي مهربان كه عظمت بارگاه نگاهت مرا لرزاند

و گرمي حضورت سردي دستانم را به فراموشي

سپردو فصلي ديگر در دفتر زندگي ام متولد شد .

و من تمام اين ها را بخاطر خواهم سپرد و عمرم

را با يادشان خواهم گذراند.

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا برجاست

سلام بر روي ماه تو عزيز دل سلام از ماست

تو يك روياي كوتاهي دعاي هر سحر گاهي

شدم خواب عشقت چون مرا اينگونه ميخواهي

من ان خاموش خاموشم كه با شادي نمي جوشم

ندارم هيچ گناهي جز كه از تو چشم نمي پوشم

دو غم در شكل اوازي شكوه اوج پروازي

نداري هيچ گناهي جز كه بر من دل نمي بازي

مرا ديوانه مي خواهي ز خود بي گانه ميخواهي

مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه مي خواهي

شدم بيگانه با هستي ز خود بي خودتر از مستي

نگاهم كن نگاهم كن شدم هر انچه ميخواستي

بكش اي دل شهامت كن مرا از غصه راحت كن

شدم انگشت نماي خلق مرا تو درس عبرت كن

نكن حرف مرا باور نيابي از من عاشق تر

نميترسم من از اقرار گذشت اب از سرم ديگر

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا بر جاست

بيا ارام من در بيقراری

تسلی بخش من هردم شو اي اشک 

بیابغض سکوت سینه بشکن

به چشم خشک من شبنم شو ای اشک

دلم مجروح درد غربت تو 

به روی زخم دل مرهم شو اي اشک

دلم ازدردهجران نالد امشب 

 بیا درمان بر دردم شو ای اشک

تنها